Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας CPU 32-bit και 64-bit;

Πιθανότατα έχετε δει επιλογές 32-bit και 64-bit κάθε φορά που κατεβάζετε μια εφαρμογή ή εγκαθιστάτε ένα παιχνίδι. Ο υπολογιστής σας ίσως ακόμη να έχει ένα αυτοκόλλητο που λέει ότι διαθέτει επεξεργαστή 64-bit. Αλλά έχει πραγματικά σημασία; Οι περισσότεροι νέοι υπολογιστές διαθέτουν επεξεργαστή 64-bit, αλλά γιατί; Ακολουθεί η πραγματική διαφορά μεταξύ 32-bit και 64-bit.

Να γιατί έχει σημασία

Με απλά λόγια, ένας επεξεργαστής 64-bit είναι πιο ικανός από έναν επεξεργαστή 32-bit, επειδή μπορεί να χειριστεί περισσότερα δεδομένα ταυτόχρονα. Ένας επεξεργαστής 64-bit μπορεί να αποθηκεύει περισσότερες υπολογιστικές τιμές, συμπεριλαμβανομένων των διευθύνσεων μνήμης, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να έχει πρόσβαση σε πάνω από τέσσερα δισεκατομμύρια φορές τη φυσική μνήμη ενός επεξεργαστή 32-bit. Είναι ακριβώς τόσο μεγάλο όσο ακούγεται.

Ακολουθεί η βασική διαφορά: οι επεξεργαστές 32-bit μπορούν κάλλιστα να χειριστούν μια περιορισμένη ποσότητα RAM (στα Windows, 4GB ή λιγότερο), ενώ οι επεξεργαστές 64-bit μπορούν να αξιοποιήσουν πολύ περισσότερη. Φυσικά, για να επιτευχθεί αυτό, και το λειτουργικό σας σύστημα πρέπει να έχει σχεδιαστεί ώστε να εκμεταλλεύεται τη μεγαλύτερη πρόσβαση στη μνήμη. Αυτή η σελίδα της Microsoft αναλύει τα όρια μνήμης για πολλές εκδόσεις των Windows, αλλά αν χρησιμοποιείτε την πιο πρόσφατη έκδοση των Windows 10, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για όρια.

Με την αύξηση της διαθεσιμότητας των επεξεργαστών 64-bit και των μεγαλύτερων χωρητικοτήτων RAM, η Microsoft και η Apple έχουν αναβαθμίσει εκδόσεις των λειτουργικών τους συστημάτων που έχουν σχεδιαστεί ώστε να αξιοποιούν πλήρως τη νέα τεχνολογία. Το πρώτο πλήρως 64-bit λειτουργικό σύστημα ήταν το Mac OS X Snow Leopard το 2009. Εν τω μεταξύ, το πρώτο smartphone με τσιπ 64-bit (Apple A7) ήταν το iPhone 5s.

Στην περίπτωση του Microsoft Windows, οι βασικές εκδόσεις των λειτουργικών συστημάτων θέτουν περιορισμούς λογισμικού στην ποσότητα RAM που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από εφαρμογές, αλλά ακόμη και στην ultimate και professional έκδοση του λειτουργικού συστήματος, τα 4GB είναι η μέγιστη αξιοποιήσιμη μνήμη που μπορεί να διαχειριστεί η έκδοση 32-bit. Ενώ οι πιο πρόσφατες εκδόσεις ενός λειτουργικού συστήματος 64-bit μπορούν να αυξήσουν δραστικά τις δυνατότητες ενός επεξεργαστή, η πραγματική άνοδος στην ισχύ προέρχεται από λογισμικό σχεδιασμένο με αυτή την αρχιτεκτονική κατά νου.

Τα περισσότερα προγράμματα είναι συμβατά προς τα πίσω, επιτρέποντάς σας να εκτελείτε εφαρμογές 32-bit σε περιβάλλον 64-bit χωρίς επιπλέον εργασία ή προβλήματα. Το λογισμικό προστασίας από ιούς και οι οδηγοί τείνουν να αποτελούν την εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα, ενώ το υλικό συνήθως απαιτεί να εγκατασταθεί η σωστή έκδοση για να λειτουργεί σωστά.

Το ίδιο, αλλά διαφορετικό

Το καλύτερο παράδειγμα αυτής της διαφοράς βρίσκεται ακριβώς στο σύστημα αρχείων σας. Αν είστε χρήστης Windows, πιθανότατα έχετε παρατηρήσει ότι έχετε δύο φακέλους Program Files: Ο ένας με την απλή ονομασία Program Files και ο άλλος με την ονομασία Program Files (x86).

Οι εφαρμογές χρησιμοποιούν κοινόχρηστους πόρους σε ένα σύστημα Windows (που ονομάζονται αρχεία DLL), οι οποίοι είναι δομημένοι διαφορετικά ανάλογα με το αν χρησιμοποιούνται για εφαρμογές 64-bit ή 32-bit. Αν, για παράδειγμα, μια εφαρμογή 32-bit αναζητήσει ένα DLL και βρει έκδοση 64-bit, απλώς θα σταματήσει να λειτουργεί. Αυτό είναι το πρόβλημα.

Η αρχιτεκτονική 32-bit (x86) υπάρχει εδώ και πολύ καιρό, και εξακολουθεί να υπάρχει πλήθος εφαρμογών που αξιοποιούν την αρχιτεκτονική 32-bit — αν και αυτό αλλάζει σε ορισμένες πλατφόρμες. Τα σύγχρονα συστήματα 64-bit μπορούν να εκτελούν λογισμικό 32-bit και 64-bit χάρη σε μια πολύ απλή και εύκολη λύση: δύο ξεχωριστούς καταλόγους Program Files. Όταν οι εφαρμογές 32-bit τοποθετούνται στον κατάλληλο φάκελο x86, το Windows γνωρίζει να παρέχει το σωστό DLL — την έκδοση 32-bit. Αντίθετα, τα πάντα στον κανονικό κατάλογο Program Files μπορούν να έχουν πρόσβαση στο υπόλοιπο περιεχόμενο.